می رود در لب چون آب حیاتت سخنم

هر شب از خاک درت بالش و بستر دارم

ساغرم پر می و می در سر و سر بر کف دست

تو چه دانی که من امروز چه در سر دارم

چه عجب باشد اگر من سخنی تر دارم؟

گفته ای در قدم من گهر انداز به چشم

اینک از بهر قدمهای تو گوهر دارم