گر بجویی باز یابی خون او در گردنم

من خراب مسجد و افتاده سجاده ام

می روم باشد که خود را در خرابات افکنم

ساقی دوران هر آن خون کز گلوی شیشه ریخت

زاهدا با من مپیما قصه پیمان که من

از پی پیمانه ای صد عهد و پیمان بشکنم

گر به دوزخ بگذرم کوی مغان باشد رهم