بمانده ام ره بیرون شدن نمی دانم

بدست لطف عنان را کشیده دار که من

ز پای بوس رکاب تو باز می مانم

نه پای عزم و نه جای نشست در منزل

دریغ روز جوانی که می رود عمرم

فسوس عمر گرامی که می رود جانم

تو آن نه ای که کنی گاگاه سلمان را