به چشم خویش می بینم که خواهد ریخت خون دل

به درد دل گرفتارم دوای دل نمی دانم

دوای درد دل کاری است بس مشکل نمی دانم

ندانم چون کنم با دل من بیدل نمی دانم

بیابان است و شب تاریک و با من بخت من همره

ولی بخت است خواب آلود و من منزل نمی دانم