حال سلمان به قلم شرح همی دادم و گفت:

ابرویش گفت: «بچین!» غمزه او گفت: «مچین!»

در چنین چین و مچین مانده، اسیرم، چه کنم؟

سر زلف بت من مرهم چین بود و مچین

خار هجرم خور و از باغ وصالم برچین