مرا تیر تو سخت آید که بر بیگانگان آید

بکوی عاشقی در شو، در عزلت سرایی زن

صبوح می پرستانست همین ساقی شرابی ده

سماع بینوایانست هان مطرب نوایی زن

چو زخمی می زنی باری، بیا بر آشنایی زن

غمش دریای بی پایان و ما را دستگیری نه

گذشت آب از سرت سلمان چه پایی دست و پایی زن؟