غمش دریای بی پایان و ما را دستگیری نه

سماع بینوایانست هان مطرب نوایی زن

مرا تیر تو سخت آید که بر بیگانگان آید

چو زخمی می زنی باری، بیا بر آشنایی زن

گذشت آب از سرت سلمان چه پایی دست و پایی زن؟