از چشم من برفت چو آب و در آتشم

بنشین که نیست راه برون شد ز کوی من

خون می خورم به جای می و ذوق مستیم

داند کسی که خورد دمی از سبوی من

کان رفته نیز باز کی آید به جوی من؟

آن سرو سرکش متمایل که میل او

باشد به جانب همه الا به سوی من