آن سرو سرکش متمایل که میل او

داند کسی که خورد دمی از سبوی من

از چشم من برفت چو آب و در آتشم

کان رفته نیز باز کی آید به جوی من؟

باشد به جانب همه الا به سوی من

سلمان ز جمله خلق گرفتار برد گوی

فی الجمله تا کجا رسد این گفت و گوی من؟