چشم ترکت ترکتاز و حاجبش پیشانی است

خود کسی را کی توانم دید من بر جای تو

سرو لافی می زند یعنی که بالای توام

سرو بی برگی است باری تا تو بود بالای تو

چون در آید کس به چشم تنگ ترک آسای تو

رای من جز بندگی سرو آزاد تو نیست

بس بلند افتاد سلمان راستی رارای تو