به آه و ناله و زاری ز من مشو بیزار

چه دلبری که نمی آید از تو دلداری؟

چرا چو نافه آهو بریده ای از من؟

چرا چو مشک مرا می دهی جگر خواری؟

نکن که ما نتوانیم کرد، بیزاری

به سوی من گذری کن که جز غریبی و عشق

دو حالتی است مرا بی کسی و بیماری