نکن که ما نتوانیم کرد، بیزاری

چرا چو نافه آهو بریده ای از من؟

چرا چو مشک مرا می دهی جگر خواری؟

به آه و ناله و زاری ز من مشو بیزار

به سوی من گذری کن که جز غریبی و عشق

دو حالتی است مرا بی کسی و بیماری

به کویت آمدن ای یار، ما نمی یاریم