تو یاریی کن و بگذر به ما اگر یاری

به سوی من گذری کن که جز غریبی و عشق

دو حالتی است مرا بی کسی و بیماری

به کویت آمدن ای یار، ما نمی یاریم

مشو ز دود من ایمن که کار من همه شب

چو شمع سوختن و گریه است و بیداری

به چشم من لبت آموخت گوهر افشانی