دل من کز همه عالم نیاز آرد به درگاهت

نمی پرسی ز حال ما، نه از ما یاد می آری

عزیز من عزیزان را کسی دارد بدین خواری؟

چنان دل را چنین شاید که بی جرمی بیازاری؟

دمم دادی که چون چشم خودم دارم به نیکویی

چه خیزد زین درون آخر برون از ناله و زاری