وی گل نقاب بگشا، شرم و حجاب تا کی؟

ای مه برا شبی خوش، ناز و عتاب تا کی؟

ماییم تشنه و تو عین الحیات مایی

همچون سراب ما را دادن فریب تا کی؟

دل خواست از تو چیزی، فرموده ای که صبری