درویشی اگر خواهد، از پادشه انعامی

دیوانه دلی دارم، کارام نمی گیرد

جز بر در خماری، یا پیش دلارامی

از تو نظری سلمان، می دارد و می شاید

لب را به سخن بگشا، زیرا که ندارد دل

غیر از دهنت کامی، و آنگاه چه خوش کامی

آغاز غمت کردم، تا چون بود انجامش