آغاز غمت کردم، تا چون بود انجامش

درویشی اگر خواهد، از پادشه انعامی

لب را به سخن بگشا، زیرا که ندارد دل

غیر از دهنت کامی، و آنگاه چه خوش کامی

این نیست از آن کاری، کان را بود انجامی