دین می خری به عشوه و دل می بری ز دست

می آیی و دمی دو سه در کار می کنی

ما را به دام خویشتن گرفتار می کنی

آری تو زین معامله بسیار می کنی

هر دم هزار بی سر و پا را چو زلف خویش

برمی کشی و باز نگونسار می کنی