روز سفید ما چو شب تار می کنی

در حلقه های زلف خود آتش فروختی

وین از برای گرمی بازار می کنی

زان خط که گرد دایره روی می کشی

من پرده بر سرایر عشق تو می کشم

لیکن تو هتک پرده اسرار می کنی

سلمان چو آفتاب به کویش بر آ چرا