در حلقه های زلف خود آتش فروختی

هر جه غمی است بر دل من بار می کنی

از خواب، آن دو چشم گران خواب را ممال

زنهار فتنه ای را به چه بیدار می کنی

وین از برای گرمی بازار می کنی

زان خط که گرد دایره روی می کشی

روز سفید ما چو شب تار می کنی