زنهار فتنه ای را به چه بیدار می کنی

دارم دلی خراب به غایت ضعیف و تو

هر جه غمی است بر دل من بار می کنی

از خواب، آن دو چشم گران خواب را ممال

در حلقه های زلف خود آتش فروختی

وین از برای گرمی بازار می کنی

زان خط که گرد دایره روی می کشی