از خواب، آن دو چشم گران خواب را ممال

برمی کشی و باز نگونسار می کنی

دارم دلی خراب به غایت ضعیف و تو

هر جه غمی است بر دل من بار می کنی

زنهار فتنه ای را به چه بیدار می کنی

در حلقه های زلف خود آتش فروختی

وین از برای گرمی بازار می کنی