نه تنها من به سودای سر زلفت گرفتارم

عجب چون من از کوی تو برخیزد هوا خواهی

چو بادم در رهت پویان من بیمار و می ترسم

مبادا کز منت بر دل نشیند گرد اکراهی

که زلفت رابه هر شستی چو سلمان است پنجاهی