نمی داند طبیب ای دل دوای درد عاشق را

سعادت در کنار من نشاند سرو بالایی

ملامت گو بر و شرمی بدار آخر چه می خواهی

ز جان غرقه عاجز میان موج دریایی

ز من بشنو که این حکمت شنیدستم ز دانایی

طریق عشقبازان است پیش دوست جانبازی

بیا ای جان اگر داری سر و برگ تماشایی