مرا جانی و من تا کی توانم زیست دور از تو

ز من بشنو که این حکمت شنیدستم ز دانایی

طریق عشقبازان است پیش دوست جانبازی

بیا ای جان اگر داری سر و برگ تماشایی

تن مسکین من جایی و جان نازنین جایی

چرا امروز کارم را به فردا می دهی وعده

پس از امروز پنداری نخواهد بود فردایی