قصه با هر کس که گویم سر بگرداند ز من

تا چرا می دارد آخر بی سر و سامان مرا

تا ز خوان نعمت او لقمه ای نان می خورم

می چکد صد قطره خون از دل بریان مرا

کرده است القصه دور چرخ سرگردان مرا

مشکل احوال خود را عرضه خواهم داشتن

تا به لطفت حال آن مشکل شود آسان مرا