راست چون ذره که خورشید در آرد به کنار

که چه اخلاص بود نیت سلمانی را

گفت اخلاص تو می دانم ان شاالله

که نیابی بجز از دولت دو جهانی را

درکشیدم به بر آن رحمت سبحانی را

گفتم ای جان و جهان در ره دین بعد از تو

که سزا بود ز اصحاب جهانبانی را