بزرگوارا از طلعت همایونت

که چون فلک به مسیری و چون زمین به ثبات

به هر زمین که گذشتی ز ابر احسانت

برآمدست سخا و کرم به جای نبات

بر ارغنون نشاطم بلند گشت اصوات

ز قول طایف بغداد و مصر می خواهم

از آنکه دست تو چون دجله است و نیل و فرات