بر ارغنون نشاطم بلند گشت اصوات

به هر زمین که گذشتی ز ابر احسانت

برآمدست سخا و کرم به جای نبات

بزرگوارا از طلعت همایونت

ز قول طایف بغداد و مصر می خواهم

از آنکه دست تو چون دجله است و نیل و فرات

چو می زند دل من لاف یکتایی