بدو گفت خاقان که این بد مکن

تو را نیستی دل پرآزار و درد

بدو گفت کین بدرگ بی هنر

بجوید همی خاک وخون پدر

بتیزی بزرگی بگردد کهن

بگیتی هرآنکس که او چون تو بود

سرش پر ز گرد ودلش پر ز دود