ناگه از یک ماهه ره خورشیدم استقبال کرد

مرغ جان ناتوانم بال پریدن نداشت

در هوای عزم درگاه تو پر از بال کرد

داشتم عزم سفر چون ماه بهر اجتماع

التفاتی گر کند رای قدر فرمان تو

می تواند بنده را تدبیر جبر حال کرد

حاجت من بنده می داند که خواهم شد روا