التفاتی گر کند رای قدر فرمان تو

در هوای عزم درگاه تو پر از بال کرد

داشتم عزم سفر چون ماه بهر اجتماع

ناگه از یک ماهه ره خورشیدم استقبال کرد

می تواند بنده را تدبیر جبر حال کرد

حاجت من بنده می داند که خواهم شد روا

چون دعاگو روی دل در قبله اقبال کرد