مدتی شد تا نکردی در خلا و در ملا

هر زمان از غایت شادی بر اندازد کلاه

چون به دار الملک حکمت پادشاهی می سزد

گر بود قدر تو را از چرخ اطلس بارگاه

یاد من کارم ازان شوریده شد حالم تباه

خود نمی دانی که از من روی برتابد طرب

گر نباشد سد اقبالت مرا پشت و پناه