یاد من کارم ازان شوریده شد حالم تباه

چون به دار الملک حکمت پادشاهی می سزد

گر بود قدر تو را از چرخ اطلس بارگاه

مدتی شد تا نکردی در خلا و در ملا

خود نمی دانی که از من روی برتابد طرب

گر نباشد سد اقبالت مرا پشت و پناه

گر خلاف راستی کردند نقلی نیست غم