بسی ازین کلمات و حدیث رفت و نبود

که ای غلام تو آب حیات در پاکی

کجا شدت گل این باغ و شمع این مجلس

کجا شد آن طرب و عیش و آن طربناکی

در آن منازل خاکی بجز صدا حاکی

زمان زمان به دل و چشم خویش می گفتم

ایا منازل سلمان این سلماکی