خاک در سرای تو کاکسیر دولت است

وی خاک بارگاه تو را فعل کیمیا

سلطان کبریای تو را روز عرض و بار

بالای گرد بالش خورشید متکا

در چشم روشنان فلک گشته توتیا

تو آفتاب ملکی و هر جا که می روی

دولت تو را چو سایه دوان است در قفا