در چشم روشنان فلک گشته توتیا

سلطان کبریای تو را روز عرض و بار

بالای گرد بالش خورشید متکا

خاک در سرای تو کاکسیر دولت است

تو آفتاب ملکی و هر جا که می روی

دولت تو را چو سایه دوان است در قفا

رای منور تو سپهری همه قرار