ز شرع احمدت راهی است روشن پیش لیکن تو

چه می گردی درین بیدا، که پایان نیستش پیدا

چه واجب ساختن خود را وگرنه خانه رحمت

گشاند ستند دردر وی قدم گرمی نهی فرما

چه خواهی دید ازین ره چون نداری دیده بینا

تو عین عزت نفس عزیز ار آنچه می خواهی

رو از قاف قناعت جو چو عنقا مسکن و ماوا