از زخم صداع فزع کوس و صدایش

چون خانه زنبور شود، سینه اعدا

از بس که برآید به فلک گرد دو لشگر

چون توده غبرا شود، این قبضه خضرا

فریاد بر آید ز ذل صخره صما

آن روز همه روز زبان و لب شمشیر

باشند به اوصاف ایادی تو گویا