مرغ حرم فکر تو را مهبط ادنا

گر قلعه هفتم نسپارد به تو کیوان

صدبار فرود آری ازین قلعه زحل را

ای مصعد اعلای ملایک گه پرواز!

ای سایه حق پرتو انوار الهی!

در ناصیه توست چو خورشید هویدا

بی دردسر نیزه و آمد شد پیکان