هم زلف تو دامی است، سراسر همه سودا

کای کار مرا زلف تو انداخته در پا!

از دور رخت، راز دل من شده رسوا!

هم لعل تو جامی است، لبالب همه گوهر

از باد سحر شام دو زلف تو مشوش

وز شام پریشان تو خورشید مجزا

افتاده به هر حلقه ای از زلف تو، آشوب