از باد سحر شام دو زلف تو مشوش

از دور رخت، راز دل من شده رسوا!

هم لعل تو جامی است، لبالب همه گوهر

هم زلف تو دامی است، سراسر همه سودا

وز شام پریشان تو خورشید مجزا

افتاده به هر حلقه ای از زلف تو، آشوب

برخاست به هرگوشه ای از چشم تو، غوغا