آنجا که رخت دل زستم برده به غارت

بر منظره چشم من آید به تماشا

درد دل عشاق ترا صبر، مداواست

دردا و دریغا که مرا نیست مداوا

صد جان لب شیرین تو آورد به یغما

مژگان تو برهم زده هر دم دل احباب

چون قلب عدو تیغ شهنشه گه هیجا