بر منظره چشم من آید به تماشا

بنشاند تجلی جمال تو به یکدم

در زیر فلک شمع جهان تاب، مسیحا

وز شوق جمال تو دلم خون شد و هر دم

درد دل عشاق ترا صبر، مداواست

دردا و دریغا که مرا نیست مداوا

آنجا که رخت دل زستم برده به غارت