آری، خیال دوست بگرداند آشنا

بر غره صباح مبارک که عارضت

هر دم به طیره طره همچون منامسا

گردد خیال دوست همه گرد چشم من

من می روم که روی بتابم ز کوی تو

موی تو می کشد ز قفا باز پس مرا

مجموع می روی تو و آشفته عالمی