این گوهر نفیس، که دریست بی بها

شاها مخدرات جهان را نظاره کن

کاورده ام به پیش تو در کسوت بها

من جان دهم به رشوه که در گوش شه کنم

بی مدح توست، گوهر منظوم من، هدر

بی ذکر توست، لولوی منثور من، هبا

شاها! از دست و پای خودم در بلا و رنج