شاها! از دست و پای خودم در بلا و رنج

این گوهر نفیس، که دریست بی بها

بی مدح توست، گوهر منظوم من، هدر

بی ذکر توست، لولوی منثور من، هبا

کامد ز درد پای بسی در سرم بلا

درد سر غریم و تقاضا بسم نبود

کاورد چرخ بر سر این درد، درد پا