کامد ز درد پای بسی در سرم بلا

بی مدح توست، گوهر منظوم من، هدر

بی ذکر توست، لولوی منثور من، هبا

شاها! از دست و پای خودم در بلا و رنج

درد سر غریم و تقاضا بسم نبود

کاورد چرخ بر سر این درد، درد پا

تا هست چهار کن جهان بر چهار طبع