کاورد چرخ بر سر این درد، درد پا

شاها! از دست و پای خودم در بلا و رنج

کامد ز درد پای بسی در سرم بلا

درد سر غریم و تقاضا بسم نبود

تا هست چهار کن جهان بر چهار طبع

این چهار صفه راست لقب خانه خدا فنا،

دولت سرای جاه تو پاینده باد و دور