به یزدان بنالم ز گردان سپهر

غم و رنج وسختی که من برده ام

چوپاداش آن رنج خواری بود

گر ازبخت ناسازگاری بود

که از من چنین پاک بگسست مهر

زدادار نیکی دهش یاد کرد

بپوشید پس جامه سرخ و زرد